Sexbierum (Fr. Seisbierrum) ten westen van de Slachte, was ooit het dorp van de Liaukama’s. Hun state stond ten noorden van het dorp; het terein en de fraaie stinspoort bestaan nog.
In 1824 is het kasteel, een van de grootste adelshuizen van Friesland, gesloopt en er is in 1862 een grote kop-hals-romp boerderij van kleine gele Friese steentjes gebouwd met aan de westzijde een monument van een oude, kerngezonde iep. Naar het oosten staat buiten het dorp een korenmolen en de piramide van Aeolus, een technisch educatief centrum.
Het dorpscentrum wordt gedomineerd door de kerk. Die nodigt door haar uiterlijk niet uit tot een bezoek, maar het interieur bezit verbazend origineel, uitbundig meubilair. Vooral de orgelkas en de kansel met dooptuin en bijbehorende voorwerpen zijn weelderig in een overdadige rococostijl gesneden, het werk van Johannes J. Hempel in 1768. De kuip van de kansel lijkt vergroeid met een boomstam, met takken die het klankbord op zijn plaats houden.
